Et is de Tied nar ´n Krieg. Wenn Palmsönndag neegerrückde, hölen wi den Palm ut de Borger Dannen. Wi föhrden da van Loorpe ut mit Rad hen un harn paar moije Stunden. Wenn wi genoug Palm bienanner harn, föhrden wi bliede weer hen Hus. För´t Moken woren paar Aobende ansettet, weil besönners mit dat Binnen van de Krüssebessen mit drei Köppe veele Tied vergüng.
Dann gev et noch de „Schlichten“ mit eenen Kopp un den „Kullerbessen“, de de Kommunionkinner hen´n Pastor brochten. In de Midde was ´ne runde witte Holtschieve tou sehn. Da ümtou was de Palm as Kranz anbrocht. Dissen Bruk giv et vandage so gout as ik weet nich mehr. De witte Schieve schull de Hostie bedüün.
Wetter